Po rrisim një brez që di të rrëshqitjes së gishtit mbi ekran, por a po harrojmë t’i mësojmë të vrapojmë në fushën e sportit? Teknologjia ecën me shpejtësi marramendëse, por zhvillimi nuk është në të vërtetë një shoqërie matet me orët që bëjnë, po kalojnë para telefonit por me shëndetin, dijen karakterin dhe energjinë e tyre që ata ndërtojnë të ardhmen.
Sporti nuk është thjesht një aktivitet fizik, një mënyrë për të kaluar kohën e lirë. Sporti është edukim, disiplinë, shëndet, socializim dhe një nga investimet më të rëndësishme që një shoqëri mund të jetë për të ardhmen e saj.
Sot, kur flasim për fëmijët dhe të gjitha, duhet të ndalemi dhe të analizojmë një realitet që do të jetë në gjendje të lëvizë në mënyrë që të rritet në fuqinë e teknologjisë dhe rrjeteve sociale, ndërsa po zvogëlohet koha që ata të kushtojnë aktivitetin fizik dhe ndërveprimit njerëzor.
Telefonat,rrjet sociale, lojarat elektronike dhe qëndrimi për orë të tëra para ekranit po zënë jetën e njerëzve më të mëdhenj të fëmijëve. Por çfarë po humbasin ata në këtë proces? Po humbasin shumë lëvizjen, lojën në grup në garën e trajnimit, komunikimin, disiplinën dhe aftësitë që ndërtohen përmes sportit.
Teknologjia është progres, por pasiviteti fizik është regres.
Institucionet e sigurisë si federatat sportive, shkollat dhe pushteti vendor duhet të shohin sportin si një prioritet.
Nxitja e të rinjve drejt sportit kërkon politika konkrete, programe afatgjata dhe, mbi të gjitha, investime në sportive.
Nuk mund të kërkojmë fëmijë aktivë nëse nuk dhe krijojmë kushtet për të ushtruar sportin. Nuk mund të flasim për zhvillim sportiv kur mungojnë terrenet, palestrat, dhe mundësitë e barabarta për të gjithë.
Infrastruktura sportive duhet të jetë e aksesueshme edhe për ata që mund të jenë nga familjet që mund të jenë ekonomike. Sporti nuk duhet të jetë privilegj i atyre që mund të përballojnë financiarisht, por një e drejtë dhe mundësi për çdo fëmijë.
Shkolla duhet të jetë një nga qendrat kryesore të edukimit fizik dhe zbulimit të talenteve.
Ndërsa sporti profesional kërkon trajnerë të punës, punës bashkëkohore, shëndetësore, organizim dhe një sistem të qëndrueshëm për klientët e talenteve.
Fëmijët e sotëm po rriten në një realitet tjetër nga brezat e mëparshëm. Koha dikur i kushtohej librit, sportit, lojërat në natyrën dhe aktivitetet sociale, sot shpesh zëvendësohet nga telefoni dhe rrjetet sociale.
Nuk duhet të jemi kundër teknologjisë, duhet ta përdorni atë si një mjet zhvillimi dhe edukimi dhe gjithmonë me kujdes që të mos zëvendësojë aktivitetin fizik, leximin dhe komunikimin real.
Një fëmijë ka nevojë të lexojë, të mësojë, të luajë, të vrapojë, të komunikojë dhe të zhvillojë mendjen dhe trupin në mënyrë të harmonizuar.
Nëse lejojmë pasivitetin, të nesërmen do të përballemi me këtë situatë që mund të jetë jo vetëm individin, por edhe familjen dhe arsimimin.
Prandaj, sporti duhet të rikthehet në qendër të jetës shkollore dhe sociale. Duhet të krijojmë një kulturë ku fëmijët të mos e shohin sportin e tyre, por si kënaqësi dhe pjesë të pandashme të jetës së tyre.
Ne nuk duhet të presim pasojat e së nesërmes për të shënuar rëndësinë e investimit të sotëm.
Mos të presim që fëmijët të sëmuren për të se duhet t’i kishim çuar në fusha sportive. Sepse një telefon mund të mbushë ditë e tyre, por vetëm një jetë aktive mund të ndërtojë të ardhmen e tyre. Investimi në sport sot është kursim për të nesërmen!
Nga Etleva Merko
