Që nga viti 2009 ka gjurmë publike të mafies shqiptare në Ekuador. Një nga figurat kriminale më të ekspozuara ishte Dritan Rexhepi, i cili u arratis nga vendi pasi përfitoi nga lirimi i parakohshëm në vitin 2021. Pasuesi i tij ishte Dritan Gjika, i përfshirë në pastrim parash. Hetimet ndaj rrjetit ballkanik nxorën në pah infiltrimin e tij në disa institucione.
Mafia shqiptare ka më shumë se 15 vjet që është vendosur në Ekuador. Sipas të dhënave policore dhe gjyqësore, anëtarët e këtij rrjeti të trafikut të drogës filluan aktivitetet e tyre që nga viti 2011, duke krijuar kompani fiktive, lidhje me banda kriminale lokale dhe duke shtrirë tentakulat e tyre në institucione publike si Policia, Forcat e Armatosura, Doganat, SNAI (sistemi i burgjeve dhe qendrave të riedukimit), ndër të tjera, për të transportuar tonelata droge drejt Evropës.
Më 21 shtator 2026, u bënë të njohura lidhjet e mafias shqiptare me sistemin shëndetësor. Tetë persona, mes tyre ish-mjekë publikë dhe një zyrtar i SNAI-t, u ndaluan nga autoritetet, pasi dyshohet se i kishin dhënë ndihmë shqiptarit Dritan Rexhepi përmes certifikatave dhe kishin krijuar përshtypjen sikur kreu i mafies vazhdonte të ishte në Ekuador.
Rexhepi, i kapur në Turqi në vitin 2023 dhe i ekstraduar një vit më parë në Shqipëri, ishte një nga shqiptarët e parë që krijoi lidhje dhe një perandori të trafikut të drogës. Pasuesi i tij ishte Dritan Gjika, i arrestuar në Emiratet e Bashkuara Arabe në vitin 2025 dhe ndaj të cilit në Ekuador janë dy hetime penale për pastrim parash dhe krim të organizuar.
Rrjeti shqiptar dhe ballkanik ka pasur edhe anëtarë të tjerë të njohur në vend, të cilët janë bërë publikë përmes hetimeve ose vrasjeve që nga viti 2017, në qendra tregtare apo komplekse banimi private. ECUAVISA mblodhi të dhënat se si u shtrinë tentakulat e mafies shqiptare.
Dritan Rexhepi, një nga bosët kryesorë shqiptarë në Ekuador
Prania e mafies shqiptare në Ekuador mori hov që nga viti 2011, me mbërritjen e Dritan Rexhepit. Ai u arratis nga autoritetet shqiptare dhe italiane dhe kërkoi strehim në këtë vend.
Anëtar i kartelit Kompania Bello, ai u vendos në Guajakil nën maskën e një biznesmeni, pasi ishte arratisur nga një burg në Belgjikë. Fliste mirë spanjisht dhe italisht, ndaj e kishte më të lehtë të komunikonte.
Kështu veproi në anonimat për tre vjet. Ai ndërtoi një sistem të sofistikuar logjistik, duke rekrutuar punonjës portualë, persona në kompanitë e transportit detar, agjentë doganorë dhe policë, gjë që mundësoi akses të sigurt në kontejnerët që dërgoheshin drejt Evropës, sipas një hetimi të portalit Código Vidrio.
Por në vitin 2014, Rexhepi u arrestua së bashku me anëtarë të organizatës së tij dhe u akuzua për trafik droge. Shqiptari përdorte edhe dy identitete të tjera në vend, njëri prej tyre Lulzim Murataj. Më pas, ai u dënua me 13 vjet burg.
Fillimisht qëndroi në burgun e Guajakilit dhe më pas u transferua në burgun Rajonal të Kotopaksit. Në atë burg krijoi miqësi me Jorge Zambranon, i njohur me nofkën Rasquiña dhe kreu i Los Choneros. Pavarësisht se ishte në burg, ai vazhdoi biznesin e paligjshëm të trafikut të drogës.
Në vitin 2021, qeveria e Italisë filloi procedurën për ekstradimin e tij, diçka që Rexhepi dëshironte ta shmangte. Po atë vit, pasi kishte vuajtur pak më shumë se 67% të dënimit, kërkoi arrest shtëpie. Ai pretendoi se vuante nga sëmundje si lupusi dhe probleme kardiake. Disa muaj më vonë përfitoi nga lirimi i parakohshëm, i cili konsistonte në paraqitje periodike dhe ndalimin e largimit nga vendi.
Rexhepi po i zbatonte këto masa deri në nëntor 2021, kur filloi të paraqiste certifikata mjekësore për të justifikuar mungesat e tij. Pesë vjet më vonë, autoritetet deklaruan se këto dokumente ishin të falsifikuara dhe pjesë e një skeme brenda sistemit publik shëndetësor.
Specialistët e përmendur nga autoritetet ende nuk janë proceduar penalisht. Njëri prej tyre publikoi një video ku siguroi se nuk kishte firmosur kurrë një certifikatë të shqiptarit, gjë që rezulton në dokumentet e shqyrtuara nga Ecuavisa.com, dhe se ishte vetëm i ndaluar për të dhënë deklaratë. Ky rast ndodhet në fazën e hetimit paraprak.
Para Rexhepit, Arbër Çekaj
Para Rexhepit në Ekuador, shqiptari Arbër Çekaj merrej me trafikun e drogës. Ai mbërriti në vend në vitin 2009, sipas një raporti të Plan V.
Në vend, në vitin 2012, ai themeloi një kompani falë një kredie bankare dhe filloi të dërgonte banane në Shqipëri. Vetëm brenda një viti, ai dërgoi 1.000 tonë nga ky produkt.
Midis viteve 2009 dhe 2015, ai hyri në Ekuador të paktën 10 herë dhe, ashtu si Rexhepi, kishte tre numra pasaportash. Sipas hetimeve, ai dërgoi banane me 18 kompani të vendit, tre prej të cilave kishin precedentë për zbulime droge.
Anonimati i tij përfundoi në vitin 2015, kur u përpoq të përdorte një fermë për të paketuar drogë në kuti bananesh dhe punonjësit telefonuan Policinë.
Çekaj nuk u arrestua në Ekuador, pasi u arratis nga vendi pesë ditë para se të akuzohej penalisht. Në vitin 2018 u procedua në Shqipëri, ku policia gjeti 613 kilogramë kokainë në një nga ngarkesat e tij.
Gjika, pasuesi i Rexhepit, pastroi më shumë se 40 milionë USD
Me rënien e Rexhepit në Ekuador, në skenën kriminale u shfaq një tjetër shqiptar: Dritan Gjika. Edhe ai u vendos në vend duke përfituar nga lehtësitë migratore, siç është shtetësia universale, dhe u paraqit si biznesmen.
Gjika krijoi rreth dhjetë kompani të lidhura me ndërtimin, eksportin e bananeve, bujqësinë, ndër të tjera. Katër prej kompanive vazhdonin të ishin aktive deri në vitin 2024, megjithëse tashmë kishte hetime në zhvillim, siç ishte rasti Pampa kundër shqiptarit.
Prokuroria akuzoi se rrjeti i Gjikës pastroi 31 milionë USD midis viteve 2015 dhe 2024, vit kur iu kontrollua banesa në një zonë ekskluzive të Samborondón. Sipas hetimeve të Policisë, Gjika ishte në krye të të gjithë procesit të trafikut të drogës, që nga miratimi i porosive për kokainë në laboratorët e Kolumbisë, deri te përfundimi i shitjeve në Evropë dhe gjurmimi i mënyrës se si pastroheshin paratë përmes blerjes së pronave, automjeteve etj.
Struktura e shqiptarit bashkëpunonte me gueriljen e FARC-ut dhe me Los Choneros, për të përcaktuar rrugët nëpër të cilat transportohej droga drejt porteve. Kokaina, njësoj siç vepronin Rexhepi dhe Çekaj, fshihej në kuti bananesh me destinacion Spanjën, Belgjikën, Holandën, Turqinë dhe Shqipërinë.
Për t’iu shmangur kontrolleve, ata kishin informacion të privilegjuar mbi dokumentet detare të tregtisë së jashtme, gjë që lehtësonte kontaminimin e disa kontejnerëve në javë. Gjika u akuzua në Ekuador për krim të organizuar dhe pastrim parash.
Ai është në statusin e të arratisurit dhe gjyqet kundër tij do të aktivizohen kur të ekstradohet në Ekuador. Ndaj tij kishte dy njoftime të kuqe të Interpolit, një në Ekuador dhe një në Spanjë. Aktualisht, ai mbahet i arrestuar në Abu Dhabi që nga qershori i vitit 2025.
Infiltrimi i mafias shqiptare në Polici, Forcat e Armatosura, SNAI dhe institucione të tjera
Dosjet kundër shqiptarëve Rexhepi dhe Gjika nxorën në pah lidhjet e mafias me pjesëtarë të forcave publike dhe institucione si SNAI ose Shëndetësia. Përveç kësaj, ajo ishte e përfshirë edhe në qarqe biznesi.
Një oficer i Policisë i tha ECUAVISA se, nën maskën e tregtarëve, shqiptarët filluan të krijonin marrëdhënie me biznesmenë, ushtarakë, politikanë, policë, prokurorë, gjyqtarë dhe persona me ndikim në Ekuador. Në aspektin sentimental, ata kërkonin si të dashura kandidatet për kurorat e konkurseve të bukurisë.
Përveç kësaj, ata u bënë donatorë të disa institucioneve. Sponsorizonin kampionate volejbolli, futbolli dhe aktivitete lokale, për t’u bërë pjesë e komunitetit si “biznesmenë të bananeve”. Pasi fituan fuqi ekonomike, sipas oficerit, shqiptarët investuan në ferma karkalecash dhe kompani të tjera. Për t’u fshehur, filluan të përdornin persona të tjerë si pronarë formalë.
Ndër shembujt e infiltrimit të mafias shqiptare në institucione të ndryshme është rasti i 21 shtatorit 2026, i cili zbuloi rrjetin e mjekëve që dyshohet se favorizuan Rexhepin.
Një tjetër rast ishte në vitin 2024, kur Forcat e Armatosura sekuestruan 22 tonë kokainë në një fermë në Los Ríos, me vlerë 660 milionë USD.
Prokuroria zbuloi se mafia shqiptare u përpoq të korruptonte agjentë të inteligjencës, duke u ofruar shokëve të tyre 100.000 USD për të mësuar se kush kishte zbuluar vendndodhjen e ngarkesës.
Kësaj i shtohet edhe një rrjet trafikimi karburantesh i drejtuar nga pjesëtarë të Policisë, të cilët korruptonin uniformat e kësaj strukture dhe ushtarakë, në mënyrë që të mund të nxirrnin karburant nga poliduktet. Ata paguanin nga 1.000 deri në 2.000 USD për informacion mbi kontrollet, operacionet dhe për të shoqëruar kamionët me benzinë të vjedhur.
Në vitin 2017, kur u vra shqiptari Ilir Hidri, Prokuroria kontrolloi telefonin e tij. Në pajisje kishte biseda me persona që dyshohej se ishin pjesëtarë të Policisë Kombëtare, të cilëve u kërkonin informacion për një agjent të caktuar.
Mafia shqiptare – në ato vite – kërkonte kontakte në Njësinë e Porteve dhe Aeroporteve (UIPA), Antinarkotikët dhe madje edhe Dinased.
Gjashtë shqiptarë, serbë dhe malazezë të vrarë në Ekuador që nga viti 2017
Mafia shqiptare vepron me shtetas kosovarë dhe malazezë, të cilët gjithashtu kanë mbërritur në Ekuador në raste të ndryshme. Sipas hetimeve të kryera nga Prokuroria dhe Policia, një nga partnerët kryesorë të Gjikës ishte kosovari Remzi Azemi.
I huaji u përmend si i dyshuar për vrasjen e një shqiptari dhe të një malazezi, të ndodhura përkatësisht në vitet 2017 dhe 2018. Azemi u procedua për vrasje në vitin 2019, por u dërgua vetëm në gjyq, pasi në Ekuador nuk mundi të arrestohej.
Ai u akuzua për vrasjen e një malazezi, Fadil Kacanici, dhe bashkëshortes së tij ekuadoriane në rrugën drejt bregdetit. Të dy u rrëmbyen nga shtëpia e tyre në Guajakil gjatë një operacioni të rremë policor dhe u gjetën të ekzekutuar në anë të rrugës.
Mes shqiptarëve të tjerë të vrarë është Ilir Hidri, në vitin 2017, në jugperëndim të Guajakilit, i cili ishte ortak i Azemit. Në vitin 2020 u vranë Adriatik Tresa, brenda shtëpisë së saj në Samborondón, dhe Sasha Spasiç, në një qendër tregtare.
Në vitet 2022 dhe 2023, dy shqiptarë të tjerë vdiqën pasi u qëlluan me armë. Një nga rastet ndodhi në një restorant dhe tjetri jashtë një spitali në Guajakil.
Prokurori César Peña hetoi disa prej këtyre vrasjeve, si atë të Ilir Hidrit dhe të malazezit. Ai deklaroi se mafia shqiptare kryen krimet kryesisht për larje hesapesh.
Përveç shqiptarëve të përmendur më sipër, pjesëtarë të tjerë të këtij rrjeti të trafikut të drogës janë arrestuar në operacione të përbashkëta, por në vende si Spanja. Deri tani, autoritetet nuk kanë bërë publike figura të tjera të këtij klani në vend.
Kreu i fundit i mafias i lidhur me këtë rrjet dhe i bërë publik është serbi Jezdmir Srdan, i cili ndodhet në burgun El Encuentro.
