Nga Luciano Boci
Ngjarja tronditëse në Gjimnazin “Ibrahim Rugova” në Kamëz, ku adoleshentë u përleshën me thika brenda dhe jashtë shkollës, nuk është një aksident i rastit.
Është fotografia brutale e një qeverisje që ka braktisur detyrën më themelore:
sigurinë e qytetarëve dhe fëmijëve.
Nxënësit e një shkolle nuk mund të jetojnë me frikën se korridoret e mësimit do të shndërrohen në arena gjaku. Në shkollat tona duket se ka më shumë thika se libra.
As mund të jetojnë me neverinë kur sheh gajasjen e Manastirliut dhe Kumbaros në Parlament ditën kur vritej Martin Cani.
Kamza është vazhdim i një zinxhiri dhune që shtrihet nga rruga deri te shkolla.
Ajo është dëshmi e përcjelljes në funeral te edukimit në shkollat tona.
Vetëm pak muaj më parë, opinioni u trondit nga vrasja e Martin Canit, një ngjarje që nxori në pah degradimin e rendit dhe sigurisë në shkollat e qytetet tona.
Sot prekim të njëjtën atmosferë terrori. Akoma më brenda e afër shkollës.
Kjo është pasqyrë e dështimit spektakolar të Manastirliut e Ramës së saj, sikurse e Kumbaros së pikës aë vogël që inaguron postin me një krim të madh.
Pasqyrë e mungesës totale të një strategjie kombëtare për mbrojtjen e jetës.
Rama flet për reforma dhe projekte, por realiteti është se prindërit i dërgojnë fëmijët në shkollë me zemër të ngrirë.
Shkollat tona nuk kanë as kamera sigurie funksionale, as roje të trajnuar, as protokolle emergjence.
Psikologët mungojnë, ndërsa bashkitë e ministritë merren me fasada.
Kur shteti është i padukshëm, adoleshentët mbeten të pambrojtur dhe hakmarrja bëhet më e fortë se ligji.
Prindërit sor pyesin nën makth se sa ngjarje të tjera do të duhen që të kuptojmë se siguria nuk është luks, por themel i një shoqërie.
Deri atëherë, fëmijët tanë do të vazhdojnë të jetojnë në një shkollë që ngjan më shumë me arënë gladiatorësh, se sa me tempull dije.
Kjo qeveri tashmë është vërtetuar si një noter varrezash dhe jo një garantues i jetës dhe i dijes.
