Nga Etleva Merko
Përse jam çdo ditë pjesë e atij sheshi?
Sepse Shqipëria prej vitesh po lëngon nga padrejtësitë.
Jam aty sepse politika ka ndryshuar ligjet sipas orekseve të saj dhe jo sipas interesit të qytetarëve. Jam aty sepse pasuritë publike, zonat e mbrojtura dhe e ardhmja e këtij vendi nuk mund të trajtohen si pronë e një grushti njerëzish.
Jam aty sepse varfërimi i qëllimshëm, përqendrimi i pushtetit dhe interesave në një rreth të ngushtë, tenderat pa transparencë dhe paligjshmëria e legjitimuar nga pushteti kanë zbehur besimin te shteti i së drejtës.
Jam aty sepse mijëra shqiptarë janë detyruar të largohen nga vendi i tyre. Jo sepse nuk e duan Shqipërinë, por sepse nuk gjejnë meritokraci, drejtësi dhe mundësi të barabarta.
Jam aty sepse arsimi po degradohet. Një vend që nuk investon te shkolla, te mësuesi dhe te rinia, po rrezikon të ardhmen e vet. Pa arsim të fortë nuk ka zhvillim, nuk ka shpresë dhe nuk ka Shqipëri europiane.
Jam aty sepse nuk dua të jem spektatore e heshtur. Sepse besoj se qytetaria nuk mbaron te vota, por vazhdon çdo ditë, në mbrojtje të demokracisë, të ligjit dhe të dinjitetit.
Sheshi për mua nuk është thjesht një vend proteste. Është vendi ku bashkohen zërat e atyre që refuzojnë të dorëzohen. Është vendi ku kërkojmë një Shqipëri më të drejtë, më të ndershme dhe më njerëzore.
Dhe derisa padrejtësia të marrë fund, unë do të jem aty.
Sepse heshtja nuk e ndryshon Shqipërinë.
Zëri i qytetarëve po.
