Nga Klodian Tomorri
Virusi i Rilindjes
Doli një kronikë dje në media për rikonstruksionin e pavijonit të onkologjikut në QSUNT. Ishte ministrja e Shëndetësisë që tregonte ambientet e rindërtuara, por edhe poltronët e rinj që ishin marrë për pacientët.
“Që në ditën e parë angazhimi im ka qenë i plotë, që onkologjia të jetë një përparësi e përhershme. Shërbimi që ofrohet këtu prek jetën e shumë familjeve dhe kërkon mbështetje të vazhdueshme. Ky investim është rezultat i bashkëpunimit mes ministrisë së shëndetësisë dhe partnerëve tanë,” tha ministrja.
Shyqyr që vunë një ministre, që e di shumë mirë se çfarë është ai tmerr — po mendoja — që të përmirësojë ndonjë gjë. Pastaj pak orë më vonë, po në media, doli lajmi që i gjithë investimi në onkologjik ishte bamirësi private.
Një zyrtar normal do të thoshte: falënderojmë biznesin për kontributin. Qeveria do bëjë gjithçka ka mundësi për të përmirësuar situatën e vështirë të onkologjikut, por ne inkurajojmë edhe biznese të tjera të na bashkohen me kontribute sipas mundësive që kanë, sepse shëndetësia është një çështje që na prek të gjithëve. Por ministrja jonë nuk e thotë këtë. Kjo thotë: është angazhimi im.
Tani, ku ishte angazhimi i ministres në këtë punë? Se po të qe për qeverinë, ashtu do ishte akoma gjendja atje — do vazhdonin të torturoheshin pacientët në këmbë, siç e kanë lënë për vite të tëra.
Tani, pse i kanë këto komplekse këta? Sepse e shohin biznesin ose si partner në vjedhje, ose si lopë për ta vjedhur. Nuk e konceptojnë dot ndryshe, që qeveria dhe biznesi mund të bëjnë edhe gjëra të mira për njerëzit.
Dhe ta mendosh që në qeverinë e re, ministrja e shëndetësisë ishte emërimi më i spikatur. Vinte nga një karrierë akademike në spitalet më prestigjioze të botës dhe nuk kishte asnjë cën në integritet.
Por këta sapo bëhen pjesë e Rilindjes, infektohen nga virusi. Dalin, recitojnë të gjithë para kamerave si spikerë, bëjnë propagandë dhe fusin edhe gënjeshtra ose gjysmë të vërteta. Se nuk është problemi për këtë rast, se kjo gënjeshtër pa zarar është.
Por kur gënjejnë për këtë, imagjino çfarë bëjnë për gjëra më të sikletshme, apo kur kanë për të ndarë e rrëmbyer para?
Ndërkohë, gazetari Osman Stafa, përmes një statusi në Facebook, ka shkruar se sipas burimeve të tij, rikonstruksioni i dy dhomave dhe 30 poltronët e rinj kanë kushtuar rreth 75 mijë euro, dhe se këtë shumë e ka mbuluar Fondacioni Mane.
Reagimi i Osman Stafës: Sipas burimeve të mia, 30 poltronë dhe ambjentet e rikonstruktuara të 2 dhomave, kanë kushtuar rreth 75 mijë euro. Këto i ka paguar donatori(Fondacioni Mane). Pra shteti i Kopshtit Eden, 4.3 mln euro nuk ka 100 mijë euro për të vendosur 60 poltronë në Onkologjik.
