Nëse korrupsioni do të kishte një fytyrë, në Sarandë do ta gjeni lehtësisht, lëmuar, pa rrudha, me mollëza të ngritura dhe ballë të tendosur.
Quhet Aleksandër Lilo, drejtori i Policisë Bashkiake të Sarandës, por qytetarët kanë nisur ta thërrasin “Sandri i Botoksit”, sepse për të, pasqyra vlen më shumë se ligji, ndërsa ndërtimet pa leje janë thjesht dekori i radhës në komedinë e pushtetit lokal.
Thuhet se Lilo shpenzon deri në 10 mijë euro në vit për botoks dhe operacione plastike, që nuk janë aspak të justifikuara nga rroga shtetërore, por sqarohen mrekullisht kur shikon sa hapësira publike janë zaptuar nën hundën e tij, ose më saktë, nën hundën e riformatuar me kirurgji.
Në Ksamil, ku natyra është mrekulli dhe kaosi është planifikim, ndërtimet pa leje rriten si kërpudhat pas shiut.
Por çudia është se kërpudhat e paligjshme nuk i sheh asnjë zyrtar. Pse? Sepse drejtori i Policisë Bashkiake është shumë i zënë duke bërë “kontroll vizual” në pasqyrë. Kështu, çadrat betonohen, trotuaret kthehen në lokale dhe rrugët në prona private gjithçka me “miratimin estetik” të Sandrit.
Një video e fundit tregon qartë një zaptim brutal në mes të qytetit të Ksamilit, ku një hapësirë publike zhduket për t’i bërë vend një strukture që duket më shumë si dhuratë për “miqtë” sesa investim për qytetarët.
Por Sandri, që në teori duhet të ndëshkojë paligjshmërinë, ndoshta është shumë i angazhuar me planin e tij të tretë estetik, ngritjen e vetullave për t’i dhënë më shumë autoritet profilit të tij publik (dhe Instagramit personal).
Thuhet gjithashtu se për të marrë një leje, një dokument, apo për të shpëtuar nga një gjobë, nuk të duhet avokat të duhet vetëm një zarf dhe një buzëqeshje e shtirur.
Dhe sa më i madh zarfi, aq më i qeshur bëhet drejtori. Nga jashtë një fytyrë “Hollywood-i në Sarandë”, nga brenda një skemë korrupsioni me konture të qarta dhe thellësisht të trasha.
Në vend që të ruajë rendin urban, Sandri ka vendosur të ruajë simetrinë e fytyrës. Në vend që të ndalojë ndërtimet pa leje, ai ndalon vetëm për t’u fotografuar në ndonjë resort me hijet e zaptimeve në sfond.
Korrupsioni nuk është më i fshehur, është i stër-lëmuar, i mbushur, i lyer dhe i injektuar. Dhe ironia më e madhe është se sa më shumë zaptime bëhen, aq më shumë shkëlqen lëkura e Sandrit. Duket se për çdo leje ndërtimi pa ligj, ka një seancë falas botoksi në horizont.
Në fund të ditës, qytetarët nuk po kërkojnë shumë vetëm pak ligj, pak ndershmëri, dhe një drejtor që i sheh zaptimet në terren, jo vetëm në selfie. Deri atëherë, Ksamilit do t’i rritet betoni dhe Sandrit do t’i fryhen mollëzat.
/In-Front.org/
