Këto ditë të Nations League, bileta më e shtrenjtë në stadium për të ndjekur ndeshjen Itali-Gjermani kushtoi 60 euro. Po luanin dy kombëtaret më historike të kontinentit europian.
Mbrëmë, në “Arenën Kombëtare”, bileta më e shtrenjtë për të ndjekur ndeshjen Shqipëri-Andorra kushtoi 100 euro. Po luanim kundër një skuadre modeste, me lojtarë krejtësisht të panjohur.
Rezultati u pa qartë. Rreth 5000 vende bosh në një stadium që mund të ishte plot për të mbështetur skuadrën kuqezi në rrugëtimin e saj drejt Kampionatit Botëror 2026.
Urojmë që Federata Shqiptare e Futbollit të reflektojë për këtë, sepse kombëtarja duhet të jetë kënaqësi dhe mundësi emocioni për të gjitha shtresat e popullsisë. Kombëtarja nuk është klub që luan në Champions League, në elitën e futbollit europian.
Shqipëria nuk është Gjermani apo Zvicër. Ne jetojmë në një vend me pagë mesatare 600-700 euro në muaj. Familjet shqiptare nuk kanë mundësi të paguajnë 100 euro për një biletë.
Nëse nuk ka reflektim, atëherë do të jetë gjithnjë e më e vështirë që prindërit të marrin fëmijët në stadium dhe pamjet e stadiumeve europiane me gjyshër, gjyshe, nipër e mbesa duke ndjekur futboll do të vijojnë të na duken utopike.
