Opinion nga Timoni.al
Adriatik Lapaj është një figurë që ka bërë një kalvar të gjatë politik në Shqipëri, duke i ndryshuar partitë si një “kalë karrieristi” në kërkim të pushtetit dhe pasurisë. Por pas fasadës së një “përfaqësuesi të ri” të politikës, që mendon për të ardhmen e Shqipërisë, fshihen gjurmët e një të shkuare të ndyrë, për të cilën shumë shqiptarë kanë dyshime të thella. Lapaj ka qenë pjesë e disa skenave të errëta të politikës dhe biznesit, duke kaluar nga një parti në tjetrën, duke përfituar çdo herë që kishte mundësi, pa asnjë paragjykim për ndryshimin e grupeve që mbështeste, mjafton që të ketë mundësi të bëjë pazare për interesat e tij personale.
Për të kuptuar më mirë arsyet pas këtyre ndryshimeve dhe “ndërrimeve” të tij, duhet të shohim më në thellësi kalimin e tij nga një parti në tjetrën, të cilat, përveç se janë të gjitha pjesë e sistemit të korruptuar politik shqiptar, mbajnë të njëjtën shenjë të njollosur në fytyrën e një njeriu që ka shkelur çdo parim të besueshmërisë dhe integritetit.
Lapaj e nisi rrugëtimin e tij politik me Kreshnik Spahiun dhe partinë “Lëvizja për Ndryshim”, një nismë që dikur e kishin të rinjtë që kërkonin një alternativë të re për Shqipërinë. Mirëpo, pas një periudhe të shkurtër, ai e braktisi Spahun dhe bashkëpunoi me grupin e “Nismës Thurrje”, duke i dhënë një tjetër goditje çdo ndjeshmërie të mundshme që mund të kishte pasur për një alternativë të sinqertë.
Lapaj, pas periudhës së “Nismës Thurrje”, nuk hezitoi të shkojë tek PD, duke u ngjitur si një “sekser” i gjykatave, i gatshëm të shesë çdo ide dhe të kalojë nga një grup në tjetrin, mjafton që të gjejë mundësinë për të përfituar. Ai u bashkua me “çadrën” e Lulzim Bashës, duke shfrytëzuar përfitimet politike dhe materiale që mund të vinin nga mbështetja e tij për opozitën.
Pikërisht kjo kalimi i tij i pandërprerë nga një parti në tjetrën e bën të dyshimtë çdo qëndrim të tij të tanishëm. Çfarë besimi mund të kemi tek një njeri që ka ndërruar tre parti në një dekadë dhe që ka hedhur poshtë çdo parim të koherencës dhe të besueshmërisë?
Një tjetër aspekt që duhet marrë në konsideratë është e kaluara e Adriatik Lapajt si “sekser i gjykatave”. Ata që e njohin nga afër e dinë mirë se si ka përdorur pozitat e tij për të arritur marrëveshje korruptive dhe për të bërë pazare që i shërbejnë interesave të tij personale, duke kontribuar në mbushjen e xhepit dhe në shkatërrimin e institucioneve të drejtësisë.
Përse njerëzit si Lapaj, që kanë pasur lidhje të dyshimta me sistemin e drejtësisë, mund të paraqiten si “të virgjër” para publikut shqiptar? Përse një njeri që ka shpërndarë lehtë moralin dhe integritetin e tij për të arritur pushtet, i ofron shqiptarëve një imazh të rremë si një lider i paster dhe i sinqertë?
Lapaj, si shumë politikanë të tjerë, ka treguar se për të, çdo gjë është e sheshtë për t’u shitur kur bëhet fjalë për interesa të tij. Ai ka treguar se nuk ka asnjë parim, asnjë kod moral dhe asnjë qëndrim të palëkundur. Nga një parti në tjetrën, ai ka treguar se qëllimi i tij është thjesht të bëjë pazare për pushtet dhe para. Kjo është një nga arsyet kryesore pse shqiptarët e shohin Lapajn si një mashtrues që ka hedhur çdo ideal në këmbë të interesave personale.
• Si mund t’i besojmë një njeriu që ka ndërruar tre parti në vetëm 10 vjet?
• Pse duhet të besojmë një politikan që ka lidhje me korrupsionin në sistemin e gjykatave dhe që ka përdorur funksionet e tij për të pasuruar veten?
• Çfarë mund të ofrojë një njeri që ka shitur çdo ideal për pushtet, dhe si mund të pretendojë se ka një vizion të pastër për të ardhmen e Shqipërisë?
• Pse duhen besuar ata që për interesat e tyre kanë bërë çdo kompromis, përfshirë kalimin nga një parti në tjetrën dhe shfrytëzimin e mundësive të korrupsionit për të përfituar?
Përfundimisht, Adriatik Lapaj është një shembull klasik i politikës shqiptare që e ka shitur besimin dhe integritetin për interesa personale. Ai ka treguar se për të, çdo ide dhe qëndrim janë të thjeshta për t’u hedhur poshtë për një pozicion më të lartë ose për një xhep më të mbushur. Kjo është arsyeja pse, ndonëse mund të paraqitet si një figurë e pastër dhe e re, Lapaj mbetet një njeri i njollosur, i cili ka shkelur çdo parim etike dhe morali. Për shqiptarët, ai nuk është as më shumë e as më pak se një mashtrues i zakonshëm që mendon vetëm për xhepin e tij.
