Nga Etleva Merko
Kur turpi nuk njeh kufij dhe maskohet si demokraci, atëherë liria ka kohë që ka humbur.
Ëndrrat që lindën në vitet 90 u shuan nga ata që dikur duhej t’i mbronin: ish-sigurimsat që zunë vendet e studentëve dhe u shndërruan në “heronjtë” e rremë të demokracisë. Sot, ata tregojnë fytyrën e tyre të vërtetë: mbylljen e asaj që vetë pretenduan se nisën.
Ndërkohë, disa heshtin nga frika e përjashtimit nga radhët e partisë, ndërsa të tjerë vazhdojnë të mashtrojnë veten me tituj dhe privilegje të fituara nën petkun e artë të mandateve, të dala nga zgjedhjet me lista të mbyllura të një pseudo-partie që vetëm emrin ka të demokracisë.
Përballë një pseudo-qeverie të zhytur në skandale dhe vjedhje, e cila duhej të ishte larguar prej kohësh, qëndron një opozitë e paaftë për të përfaqësuar qytetarët.
Nëse ajo do të mendonte për njerëzit dhe jo për interesat e veta, do të ishte sot në krah të së vërtetës.
Ky nuk është më thjesht zhgënjim. Është një thirrje për ndërgjegje dhe reagim.
Qytetari sot drejtohet nga një qeveri e korruptuar dhe një pseudo-opozitë e lodhur…
