Në vitin 2017, kompania “Albascan” raportonte një xhiro të përgjithshme prej vetëm 50 mijë eurosh në vit. Sot, ajo arkëton mesatarisht 1.8 milionë euro në muaj nga Thesari i Shtetit, duke u shndërruar në një nga përfitueset më të mëdha të kontratave publike. Kjo ngjitje rrufe ka ngritur dyshime të forta për lidhje klienteliste dhe tendera të paracaktuar.
Nga shitje qesharake tek milionat
“Albascan” u krijua në shkurt 2017 nga Sokol Cane dhe Etmira Dashi, me aksione të barabarta. Për dy vite mbeti një biznes pa ndikim.
Në janar 2019, kompania u ble për 150 mijë lekë nga vëllezërit
Elton dhe Elision Jorgji. Vetëm një vit më vonë, xhiroja u katërfishua, duke arritur në 110 milionë lekë. Pas kësaj, çdo vit shifrat e rritjes u shumëfishuan në progresion gjeometrik.
Aleanca me kompaninë e pushtetit
OSekreti i suksesit të “Albascan” lidhet me partneritetin e saj me Advanced Business Solutions (ABS) të Gerond Meçes, një kompani e akuzuar nga opozita si e lidhur me njerëz shumë të afërt të Kryeministrit.
Dy kompanitë kanë fituar bashkë disa tenderë strategjikë:
6 milionë euro për sigurinë në burgje,
16 milionë euro për laboratorët “smart” në shkolla,
kontrata të tjera për sisteme kamerash dhe pajisje skanimi.
Ky binom Albascan – ABS është kthyer në “paketë të preferuar” të AKSHI-t dhe institucioneve publike.
Tenderi antidron emergjencë apo skemë?
Së fundmi, Agjencia Kombëtare e Shoqërisë së Informacionit (AKSHI) ka shpallur një tender me vlerë 207.6 milionë lekë (2.1 milionë euro) për ndërtimin e një sistemi antidron në të gjitha burgjet e Shqipërisë. Sipas qeverisë, dronët po përdoren nga grupe kriminale për kontrabandë, survejim dhe arratisje.
Por burime brenda administratës theksojnë se tenderi është paracaktuar për “Albascan”, duke i dhënë kompanisë së vëllezërve Jorgji një tjetër kontratë milionëshe.
Faturën e paguajnë qytetarët
Përvoja e deritanishme tregon se sistemet e instaluara shpesh nuk funksionojnë siç duhet. Kur kamerat apo skanerët dështojnë, gardianët marrin fajin, ndërsa kompanitë përfitojnë miliona euro pa asnjë penalitet real.
Në vend që të garantohen burgje më të sigurta, qeveria ka prodhuar një industri të tërë kontratash të dyshimta, ku përfituesit janë gjithmonë të njëjtët. Paratë publike avullojnë, siguria mbetet iluzion.
